Qarabağın Nyukasla qarşı matçının ilk dəqiqələri oyunun ümumi psixoloji və taktiki istiqamətini dərhal müəyyənləşdirən mərhələ kimi yadda qaldı. Qarşılaşma start götürən kimi meydanda təşəbbüsün kimdə olacağı sualı faktiki olaraq ilk epizodlarda cavabını tapdı - İngiltərə təmsilçisi yüksək temp, ön pressinq və fiziki dinamika hesabına oyunun ritmini öz nəzarətinə aldı.
Erkən buraxılan qol sadəcə hesabın açılması deyildi; bu, Qarabağın qurmağa çalışdığı ilkin oyun planının dağıdılması anlamına gəlirdi. Müdafiə xəttinə təzyiq altında edilən səhv yerləşmə və keçid anında koordinasiyanın itməsi rəqibə minimal müqavimətlə nəticə əldə etmək imkanı yaratdı. Bu mərhələdən sonra meydandakı dinamika dəyişdi - Qarabağ məcburən təşəbbüsü geri almağa çalışsa da, topa nəzarət uğrunda mübarizə daha çox fiziki və sürət üstünlüyü olan tərəfin xeyrinə formalaşdı.
İkinci qol isə artıq epizodik uğur deyil, struktur üstünlüyün nəticəsi kimi meydana çıxdı. Rəqibin hücum quruluşu cinahların aktiv istifadəsinə, müdafiə arxasına ötürmələrə və temp dəyişikliklərinə əsaslanırdı. Bu isə göstərdi ki, ilk qol təsadüfi epizod deyil, ümumi oyun modelinin davamı idi. Qarabağın müdafiə blokunda məsafələrin qorunmaması və pressingə çıxış anlarında gecikmə rəqibə geniş manevr sahəsi açdı.
İlk 15 dəqiqəlik kəsik bütövlükdə daha geniş mənzərəyə işarə edirdi: Qarabağ oyuna adaptasiya mərhələsində olduğu halda, Nyukasl artıq hazır ritmlə meydanda idi. Bu fərq yalnız texniki səviyyədə deyil, psixoloji hazırlıq və oyun sürətinə uyğunlaşma baxımından da özünü göstərdi. Erkən hesab fərqi Azərbaycan klubunu daha riskli oyun modelinə yönəltməyə məcbur edərək matçın sonrakı inkişaf xəttini formalaşdırdı.
Nəticə etibarilə, ilk 15 dəqiqə təkcə iki qol epizodu ilə deyil, oyunun güc balansının hansı istiqamətdə qurulduğunu göstərməsi ilə əhəmiyyət kəsb etdi - təşəbbüsün erkən itirilməsi Qarabağı reaksiya verən tərəfə çevirdi, Nyukasl isə diktə edən komanda rolunu möhkəmləndirdi.
Zeynal ABDİN