Azərbaycanda orta illik inflyasiyanın 2026-cı ildə 5,5 faiz səviyyəsində proqnozlaşdırılması və növbəti illərdə tədricən azalaraq 2030-cu ildə 4,6 faizə enəcəyinin gözlənilməsi makroiqtisadi sabitliyin qorunmasına yönəlmiş siyasətin davamlılığını göstərir. Orta müddətli perspektivdə inflyasiyanın mərhələli şəkildə aşağı salınması həm monetar, həm də fiskal alətlər arasında koordinasiyanın gücləndirildiyini göstərən əsas siqnallardan biridir.
Qlobal iqtisadi fonda inflyasiyanın idarə olunması son illərin ən aktual çağırışlarından biri olaraq qalır. Enerji və ərzaq qiymətlərindəki dalğalanmalar, logistik xərclərin dəyişkənliyi və geosiyasi risklər bir çox ölkələrdə inflyasiya təzyiqlərini artırıb. Bu şəraitdə inflyasiyanın tədricən azalması ilə bağlı proqnozların verilməsi əsasən daxili makroiqtisadi sabitlik və xarici risklərin nisbətən balanslaşdırılması ilə əlaqələndirilir.
Proqnozların hazırlanmasında ərzaq və əmtəə bazarları üzrə beynəlxalq gözləntilərin, manatın məzənnəsinin sabitliyinin və tənzimlənən qiymətlərdə artımın nəzərdə tutulmamasının əsas götürülməsi inflyasiyanın əsas drayverlərinin düzgün identifikasiya edildiyini göstərir. Xüsusilə valyuta məzənnəsinin sabit qalması idxal inflyasiyasının məhdudlaşdırılmasında mühüm rol oynayır. Azərbaycanın istehlak bazarında idxal məhsullarının payı nəzərə alındıqda bu amil inflyasiya dinamikasına birbaşa təsir edir.
Antiinflyasiya tədbirlərinin davam etdirilməsi də proqnozların reallaşmasında həlledici faktor kimi çıxış edir. Bu tədbirlər pul kütləsinin tənzimlənməsi, kredit artım tempinin nəzarətdə saxlanılması və fiskal xərclərin optimallaşdırılması kimi mexanizmləri əhatə edir. Qlobal praktikada da inflyasiyanın aşağı salınması üçün sərt pul siyasəti ilə yanaşı, təklif yönümlü tədbirlərin paralel tətbiqi daha effektiv nəticə verir.
2027-2029-cu illər üzrə inflyasiyanın 4,7-4,9 faiz intervalında sabitləşməsi iqtisadiyyatın daha proqnozlaşdırıla bilən mühitə keçdiyini göstərir. Bu səviyyə inkişaf etməkdə olan ölkələr üçün məqbul inflyasiya diapazonu hesab olunur və iqtisadi aktivliyi məhdudlaşdırmadan qiymət sabitliyini təmin etməyə imkan verir. Eyni zamanda, inflyasiyanın kəskin aşağı salınmaması iqtisadi artımın tempinə mənfi təsirin qarşısını almaq baxımından balanslı yanaşmanı əks etdirir.
Bu proqnozlar həm də investisiya mühiti üçün müsbət siqnal kimi çıxış edir. İnflyasiyanın sabit və aşağı səviyyədə saxlanılması biznes üçün xərclərin və gəlirlərin daha dəqiq planlaşdırılmasına şərait yaradır. Bu isə uzunmüddətli investisiya qərarlarının qəbulunda əsas amillərdən biridir.
Nəticə etibarilə, Azərbaycanda inflyasiyanın mərhələli şəkildə azalması ilə bağlı gözləntilər makroiqtisadi idarəetmədə davamlı və ehtiyatlı yanaşmanın tətbiq olunduğunu göstərir. Qlobal qeyri-müəyyənliklər fonunda belə bir dinamikanın qorunması iqtisadi sabitliyin möhkəmləndirilməsi və dayanıqlı inkişaf modelinin formalaşması baxımından mühüm əhəmiyyət daşıyır.
AzNews.az